પાલવી ક્ષત્રિય - દરબાર- ઠાકોર

 

પાલવી ઠાકોર : એક પદવી, એક પરંપરા, એક અડગ ક્ષત્રિય ઇતિહાસ

પાલવી ઠાકોર કોઈ અલગ જાતિ નથી, પરંતુ ક્ષત્રિય રાજપૂત પરંપરામાંથી ઉદ્ભવેલી એક પદવી અને ઐતિહાસિક ઓળખ છે. ઠાકોર”, “ઠાકુરઅને દરબારજેવા શબ્દો ભારતીય સામંતશાહી વ્યવસ્થામાં સત્તા, સ્વાભિમાન અને શૌર્યના પ્રતિક રહ્યા છે. પાલવી ઠાકોરો એ જ પરંપરાના વારસદાર છે, જેમણે પોતાના રાજકીય, સામાજિક અને સાંસ્કૃતિક અસ્તિત્વને સમયના કઠિન પ્રવાહોમાં પણ અડગ રાખ્યું.

મધ્યયુગ દરમિયાન ઉત્તર ભારત અને રાજસ્થાન પર થયેલા મુસ્લિમ આક્રમણોવિશેષ કરીને અલ્લાઉદ્દીન ખીલજીના આક્રમણોએ અનેક રાજપૂત ક્ષત્રિય વંશો માટે અસ્તિત્વનો પ્રશ્ન ઊભો કર્યો. અનેક રાજપૂતોએ વિદેશી શાસકો સામે ઝૂકવાનું સ્વીકાર્યું નહીં. કેટલાકે રણસંગ્રામમાં વીરગતિને વહાલી કરી, તો કેટલાકે પોતાના કુલ, વંશ અને ધર્મની રક્ષા માટે રાજ્યો, જમીન-જાગીરો અને વૈભવનો ત્યાગ કરીને સ્થળાંતર કર્યું.

આ સ્થળાંતરની ઐતિહાસિક પ્રક્રિયામાં અનેક રાજપૂત ક્ષત્રિય વંશો દક્ષિણ રાજસ્થાનથી હાલના ઉત્તર ગુજરાત તરફ આવ્યા. પાટણ, ત્યારબાદ મધ્ય ગુજરાત અને આસપાસના વિસ્તારોમાં તેમણે ધીમે ધીમે વસવાટ સ્થાપ્યો. નવા પ્રદેશોમાં વસતાં તેઓએ પરિસ્થિતિને અનુરૂપ પાલવે અને પરવડે તેવા સામાજિક વ્યવહારો અપનાવ્યા, પરંતુ પોતાની ક્ષત્રિય અસ્મિતા કદી ગુમાવી નહીં. આ જ પ્રક્રિયામાં પાલવી ઠાકોરોની આલગ અને આગવી ઓળખ વિકસતી ગઈ.

પાલવી ઠાકોરો મુખ્યત્વે આજના ઉત્તર ગુજરાતના તમામ જિલ્લાઓમાં, ખાસ કરીને મહેસાણા, પાટણ, બનાસકાંઠા, સાબરકાંઠા, અરવલ્લી, ખેડા, ગાંધીનગર જિલ્લામાં, વિશેષ સંખ્યામાં વસવાટ કરે છે. બૃહદ મહેસાણા અને બૃહદ સાબરકાંઠા જિલ્લો પાલવી ઠાકોર સમાજના ઇતિહાસમાં એક મહત્વપૂર્ણ કેન્દ્ર તરીકે ઓળખાય છે, જ્યાં આ સમાજે પોતાની પરંપરા, સંસ્કાર અને સામૂહિક સ્મૃતિને જીવંત રાખી છે.

મધ્યયુગના અનેક ઇતિહાસકારોએ પોતાની કલમ સાથે અન્યાય કરીને આ સમાજને ઠાકરડા એવા વિશેષણથી ઉલ્લેખ કર્યો છે. ઠાકરડાશબ્દ મૂળ ઠાકુરઅથવા ઠાકોર પરથી ઉત્પન્ન થયેલો અપભ્રંશ શબ્દ છે, જે એ સમયની લોકભાષા અને સામાજિક વ્યવસ્થાનું પ્રતિબિંબ છે. મૂળ રાજપૂત પૂર્વજોથી ઉત્પન્ન થયેલી આ પ્રજા આજે ગુજરાતમાં ઠાકોર, પાલવી ઠાકોર, પાલવી દરબાર અને રાજપૂત તરીકે ઓળખાય છે.

પાલવી ઠાકોર સમાજનો ઉલ્લેખ અનેક પ્રામાણિક ઐતિહાસિક ગ્રંથોમાં મળે છેજેમ કે
રાસમાલા, વિવિધ જૈન ગ્રંથો, આઝાદીના આગિયા, રાજપૂત વંશ ઇતિહાસ, કડી સર્વ સંગ્રહ, ચરોતર સર્વ સંગ્રહ, વિસનગર અને મહેસાણા નો ઇતિહાસ, પાલનપુર રાજ્યનો ઇતિહાસ, ઇડર રાજ્યનો સંક્ષિપ્ત ઇતિહાસ, તેમજ જૈન સંગ્રહોમાં ઉપલબ્ધ અનેક હસ્તલિખિત ઇતિહાસો. આ તમામ સ્ત્રોતો પાલવીઠાકોર- દરબાર-રાજપૂત  સમાજની ઐતિહાસિક હાજરી અને સામંતશાહી વ્યવસ્થામાં તેમની ભૂમિકા સાબિત કરે છે.

સામંતશાહીના હજારો વરસોના યુગમાં, જેમના પૂર્વજો રણસંગ્રામમાં જન્મ્યા, મોટા થયા અને રણસંગ્રામમાં જ યુદ્ધો લડ્યા, એવી આ પ્રજાએ શૌર્ય અને બલિદાનને જીવનમૂલ્ય તરીકે સ્વીકાર્યા. સમય જતા, આ સમાજ ઠાકોર, પાલવી ઠાકોર, પાલવી દરબાર વગેરે નામોથી ઓળખાવા લાગ્યો, પરંતુ આ નામભેદ છતાં વંશીય મૂળ એક જ ક્ષત્રિય પરંપરામાં સ્થિર રહ્યું.

આ સમાજમાં અનેક સંતો, વીર પુરુષો અને બહારવટિયા પણ થયા, જેમણે પ્રથમ મુસ્લિમ શાસકો સામે, ત્યારબાદ અંગ્રેજ સરકાર અને ગાયકવાડ શાસનના અન્યાયી કાયદાઓ સામે પ્રતિકાર કર્યો. 1857ના સ્વાતંત્ર્ય વિપ્લવમાં પણ પાલવી દરબાર- ઠાકોર સમાજના અનેક વીરોએ ભાગ લઈને પોતાની દેશભક્તિ અને સ્વાભિમાનનો પરચો પાડ્યો.

ક્ષત્રિય સમાજમાં આવતી આ પ્રજામાં ખુમારી, ત્યાગ અને બલિદાનની ભાવના આજે પણ એટલી જ પ્રબળ છે જેટલી તેમના પૂર્વજોમાં હતી. પોતાના પૂર્વજોના લોહીના ગુણસાહસ, સ્વાભિમાન અને ન્યાયપ્રેમઆજે પણ પાલવી – દરબાર ઠાકોર સમાજમાં સ્પષ્ટ રીતે જોવા મળે છે.

આ સમાજમાં આજે પણ અનેક શાખાઓ અને પેટા શાખાઓ જીવંત છેજેમ કે પરમાર, ઝાલા, મકવાણા, ચૌહાણ, રાઠોડ, ડાભી, સોલંકી, વાઘેલા, સોઢા વગેરે. મહેસાણા સહિત ઉત્તર ગુજરાતના મોટાભાગના જિલ્લાઓમાં આ સમાજ સરકારી દસ્તાવેજોમાં ઠાકોરતરીકે નોંધાયેલો છે, અને જૂના સરકારી રેકોર્ડોમાં પણ ઠાકોરશબ્દનો સ્પષ્ટ ઉલ્લેખ જોવા મળે છે.

આ રીતે, પાલવી ઠાકોર માત્ર એક નામ કે ઉપનામ નથી, પરંતુ એક લાંબી ક્ષત્રિય પરંપરા, સંઘર્ષસભર ઇતિહાસ અને અડગ સ્વાભિમાનની જીવંત કથા છેજે ગઈકાલે પણ ગૌરવશાળી હતી, આજે પણ છે અને આવતી કાલે પણ રહેશે

પાલવી ઠાકોર : ક્ષત્રિય પદવી, ઇતિહાસ અને સંસ્કૃતિ

(૪ અધ્યાયનું સંશોધનાત્મક પુસ્તક)


અધ્યાય ૧ : પાલવી ઠાકોર પદવી, ઓળખ અને ક્ષત્રિય મૂળ

૧.૧ પદવી તરીકે પાલવી ઠાકોર

પાલવી ઠાકોર કોઈ અલગ જાતિ નથી, પરંતુ રાજપૂત ક્ષત્રિય પરંપરામાંથી વિકસેલી એક ઐતિહાસિક પદવી છે. ભારતીય ઇતિહાસમાં ઠાકોર”, “ઠાકુરઅને દરબારશબ્દો સામંતશાહી વ્યવસ્થામાં સત્તા, જમીન અધિકાર, સ્વાભિમાન અને રક્ષણદાયિત્વના પ્રતિક તરીકે વપરાયા છે. પાલવી ઠાકોરો આ જ ક્ષત્રિય પરંપરાના વારસદાર છે.

સરળ જનભાષામાં કહીએ તો, પાલવી ઠાકોર એ એવા ક્ષત્રિયો છે જેમણે પોતાના રાજ્યો ગુમાવ્યા હોવા છતાં પોતાની ઓળખ, ખુમારી અને વંશીય ગૌરવ ગુમાવ્યા નથી.

૧.૨ રાજપૂત મૂળ અને વંશીય પરંપરા

ઇતિહાસિક દ્રષ્ટિએ પાલવી ઠાકોરોના પૂર્વજો પરમાર, ચૌહાણ, સોલંકી, રાઠોડ, ઝાલા, મકવાણા, વાઘેલા, ડાભી, સોઢા વગેરે રાજપૂત વંશો સાથે જોડાયેલા જોવા મળે છે. આ તમામ વંશો ક્ષત્રિય ધર્મ, શૌર્ય અને સ્વરાજના મૂલ્યો પર આધારિત હતા.

શાસ્ત્રીય ઇતિહાસની ભાષામાં જોવામાં આવે તો, પાલવી ઠાકોરો રાજપૂત સામંતી વ્યવસ્થાનો એક અવિભાજ્ય ઘટક રહ્યા છે, જેમની ઓળખ સમય જતાં પ્રદેશ અને પરિસ્થિતિ અનુસાર વિકસતી ગઈ.


અધ્યાય ૨ : મુસ્લિમ આક્રમણો, સંઘર્ષ અને સ્થળાંતર

૨.૧ અલ્લાઉદ્દીન ખીલજી અને રાજપૂત પ્રતિકાર

મધ્યયુગ દરમિયાન અલ્લાઉદ્દીન ખીલજી સહિતના મુસ્લિમ શાસકોના ઉત્તર ભારત અને રાજસ્થાન પર થયેલા આક્રમણોએ રાજપૂત ક્ષત્રિય સમાજને ગંભીર પડકાર આપ્યો. અનેક રાજપૂત વંશો માટે વિદેશી શાસકો સામે ઝૂકવું અસમર્થનીય હતું.

પાલવી ઠાકોરોના પૂર્વજો પૈકી કેટલાકે રણસંગ્રામમાં વીરગતિને વહાલી કરી, જ્યારે કેટલાકે પોતાના કુલ, વંશ અને ધર્મને બચાવવા માટે રાજ્યો, જમીન-જાગીરો અને વૈભવનો ત્યાગ કરીને સ્થળાંતર કરવાનું પસંદ કર્યું.

૨.૨ દક્ષિણ રાજસ્થાનથી ઉત્તર ગુજરાત

ઇતિહાસકારોના મતે, દક્ષિણ રાજસ્થાનથી હાલના ઉત્તર ગુજરાતપાટણ, મહેસાણા, વિસનગર અને મધ્ય ગુજરાતના વિસ્તારોમાંઆ રાજપૂત સમુદાયોનું સ્થળાંતર થયું. અહીં તેમણે નવી પરિસ્થિતિ મુજબ જીવન વ્યવસ્થા ઊભી કરી.

જનભાષામાં કહીએ તો, તેમણે તલવાર મૂકી, પરંતુ આત્મસન્માન કદી મૂક્યું નહીં.

૨.૩ ઠાકરડાશબ્દનો ઇતિહાસ

મધ્યયુગના અનેક ગ્રંથોમાં પાલવી ઠાકોરોને ઠાકરડાતરીકે ઓળખવામાં આવ્યા છે. ઠાકરડાશબ્દ મૂળ ઠાકુરઅથવા ઠાકોરપરથી ઉત્પન્ન થયેલો અપભ્રંશ છે, જે તે સમયની લોકભાષા અને સામાજિક વ્યવસ્થાને પ્રતિબિંબિત કરે છે.


અધ્યાય ૩ : ઉત્તર ગુજરાતમાં સ્થાપન, સમાજ અને સ્વાતંત્ર્ય સંઘર્ષ

૩.૧ મહેસાણા અને ઉત્તર ગુજરાતમાં આગવી ઓળખ

આજે પાલવી ઠાકોરો મુખ્યત્વે ઉત્તર ગુજરાતના તમામ જિલ્લાઓમાં, ખાસ કરીને મહેસાણા જિલ્લામાં, વિશેષ સંખ્યામાં વસે છે. મહેસાણા જિલ્લો પાલવી ઠાકોર સમાજના ઇતિહાસનું કેન્દ્ર માનવામાં આવે છે.

સરકારી દસ્તાવેજોમાં આ સમાજ ઠાકોરતરીકે નોંધાયેલો છે, અને જૂના રેકોર્ડોમાં પણ આ શબ્દનો સ્પષ્ટ ઉલ્લેખ જોવા મળે છે.

૩.૨ સંતો, બાહરવટિયા અને પ્રતિકાર

પાલવી ઠાકોર સમાજમાંથી અનેક સંતો અને બાહરવટિયા થયા, જેમણે પ્રથમ મુસ્લિમ શાસકો સામે, ત્યારબાદ અંગ્રેજ સરકાર અને ગાયકવાડ શાસનના અન્યાયી કાયદાઓ સામે પ્રતિકાર કર્યો.

૩.૩ 1857નો સ્વાતંત્ર્ય વિપ્લવ

1857ના સ્વાતંત્ર્ય વિપ્લવમાં પાલવી ઠાકોર સમાજના અનેક વીરોએ ભાગ લઈને પોતાની દેશભક્તિ સાબિત કરી. આ ઘટના સમાજની રાષ્ટ્રીય ચેતનાનું પ્રતીક બની.


અધ્યાય ૪ : આધુનિક કાળ, સાંસ્કૃતિક વારસો અને વિશ્વ ભવાની ધામ

૪.૧ ક્ષત્રિય મૂલ્યોની સતતતા

ખુમારી, ત્યાગ અને બલિદાનની ભાવના આજે પણ પાલવી ઠાકોર સમાજમાં જીવંત છે. પૂર્વજોના લોહીના ગુણ આજની પેઢીમાં પણ દેખાય છે.

૪.૨ વિશ્વ ભવાની ધામ અને જય ભવાની ફાઉન્ડેશન

આધુનિક સમયમાં પાલવી ઠાકોર અને વિશાળ ક્ષત્રિય સમાજના ઐતિહાસિક, સાંસ્કૃતિક અને સામાજિક પુનર્જાગરણ માટે વિશ્વ ભવાની ધામ અને જય ભવાની ફાઉન્ડેશન મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવે છે.

વિશ્વ ભવાની ધામ ક્ષત્રિય સંસ્કૃતિ, ભક્તિ, ઇતિહાસ અને સામાજિક એકતાનું કેન્દ્ર છે, જ્યારે જય ભવાની ફાઉન્ડેશન સમાજસેવા, શિક્ષણ, આરોગ્ય અને સંસ્કૃતિના ક્ષેત્રે કાર્ય કરીને ક્ષત્રિય પરંપરાને આધુનિક દિશા આપે છે.

૪.૩ નિષ્કર્ષ

પાલવી ઠાકોર માત્ર એક નામ નહીં, પરંતુ શૌર્ય, સંઘર્ષ અને અડગ સ્વાભિમાનની પરંપરા છે. આ ઇતિહાસને સાચવવું અને આગલી પેઢી સુધી પહોંચાડવું એ આજની જવાબદારી છે.


સંદર્ભ ગ્રંથો (References)

1.   રાસમાલા અલેકઝાન્ડર કિનલોક ફોર્બ્સ

2.   રાજપૂત વંશ ઇતિહાસ

3.   કડી સર્વ સંગ્રહ

4.   ચરોતર સર્વ સંગ્રહ

5.   વિસનગર અને મહેસાણા નો ઇતિહાસ

6.   પાલનપુર રાજ્યનો ઇતિહાસ

7.   ઇડર રાજ્યનો સંક્ષિપ્ત ઇતિહાસ

8.   જૈન હસ્તલિખિત ઇતિહાસ સંગ્રહ

ફૂટનોટ્સ (Footnotes)

¹ “ઠાકરડાશબ્દનો ઉપયોગ મધ્યયુગના ગ્રંથોમાં રાજપૂત સામંતો માટે થયેલો જોવા મળે છે.
² ઉત્તર ગુજરાતમાં રાજપૂત સ્થળાંતર અંગે જૈન અને સ્થાનિક ઇતિહાસકારોના ગ્રંથોમાં સંદર્ભ મળે છે.
³ 1857ના વિપ્લવમાં ગુજરાતના ક્ષત્રિય સમાજની ભૂમિકા વિવિધ ઇતિહાસ ગ્રંથોમાં ઉલ્લેખિત છે.

લેખન અને સંપાદન :- ભવાનસિંહ ઠાકુર – પેટલાદ , આણંદ  તથા કિરણસિંહ ચૌહાણ – મેહસાણા

તા. 28-01-2026

પાલવી ઠાકોર : ક્ષત્રિય પદવી, ઇતિહાસ અને સંસ્કૃતિ

(૫૦૧૦૦ પાનાનું પૂર્ણ ઐતિહાસિક પુસ્તક સંક્ષિપ્ત પરંતુ વિસ્તૃત ગ્રંથ સ્વરૂપ)


ભૂમિકા (Preface)

ગુજરાતના ઉત્તર ભાગમાં વસતા પાલવી ઠાકોર સમાજનો ઇતિહાસ માત્ર પ્રદેશીય નથી, પરંતુ સમગ્ર ભારતીય ક્ષત્રિય પરંપરાનો એક મહત્વપૂર્ણ અધ્યાય છે. આ પુસ્તકનો ઉદ્દેશ કોઈ નવી કથા રચવાનો નથી, પરંતુ ઉપલબ્ધ ઐતિહાસિક ગ્રંથો, લોકસ્મૃતિ, સરકારી દસ્તાવેજો અને સમાજની જીવંત પરંપરાને આધારે પાલવી ઠાકોરોના ઇતિહાસને વ્યવસ્થિત રીતે રજૂ કરવાનો છે.

આ ગ્રંથ સમાજ માટે ઓળખપત્ર છે, ઇતિહાસ માટે સંદર્ભ છે અને આવનારી પેઢી માટે વારસો છે. વિશ્વ ભવાની ધામ અને જય ભવાની ફાઉન્ડેશન જેવી સંસ્થાઓના પ્રયત્નોથી આ ઇતિહાસને સંરક્ષિત અને પ્રસારિત કરવાનો સંકલ્પ વધુ મજબૂત બન્યો છે.


અધ્યાય ૧ : ક્ષત્રિય પદવી અને પાલવી ઠાકોરની ઓળખ (અંદાજે 12–15 પાના)

૧.૧ ક્ષત્રિય ધર્મ અને પદવી પ્રણાલી

ભારતીય વર્ણવ્યવસ્થામાં ક્ષત્રિય વર્ગનો આધાર શાસન, રક્ષણ અને ન્યાય પર રહ્યો છે. ઠાકોર”, “ઠાકુર”, “રાજા”, “રાણા”, “દરબારજેવી પદવીઓ સામંતશાહી વ્યવસ્થાની ઉપજ છે. પાલવી ઠાકોર આ પદવી પરંપરાનો જ એક પ્રવાહ છે.

૧.૨ પાલવી શબ્દનો અર્થ અને વિકાસ

ઇતિહાસકારો માને છે કે પાલવીશબ્દ રક્ષણ, પાલન અને આશ્રય સાથે જોડાયેલો છે. જે ક્ષત્રિયો પ્રજાનું પાલન કરતા, રક્ષણ કરતા, તેઓ પાલવી તરીકે ઓળખાયા. સમય જતાં આ ઓળખ પદવી બની.

૧.૩ જનભાષામાં ઓળખ

જનમાનસમાં પાલવી ઠાકોર એટલે સ્વાભિમાની, ન્યાયપ્રિય અને લડાયક પ્રજા. રાજ ન હોય તો પણ રાજસ્વભાવ રાખવો એ પાલવી ઠાકોરોની મુખ્ય ઓળખ રહી છે.


અધ્યાય ૨ : રાજપૂત મૂળ અને વંશીય ઇતિહાસ (અંદાજે 15–20 પાના)

૨.૧ રાજપૂત ઉત્પત્તિ વિષયક મત

પરમાર, ચૌહાણ, સોલંકી, રાઠોડ, વાઘેલા, ઝાલા, મકવાણા વગેરે વંશો સાથે પાલવી ઠાકોરોની વંશીય કડીઓ જોડાયેલી જોવા મળે છે.

૨.૨ સામંતશાહી વ્યવસ્થા

સામંતશાહી યુગમાં નાના-મોટા ઠાકોરો રાજાઓ હેઠળ જમીન, કિલ્લા અને સૈન્ય સંભાળતા. આ વ્યવસ્થામાં પાલવી ઠાકોરો મહત્વપૂર્ણ સ્થાન ધરાવતા.

૨.૩ ઠાકરડાશબ્દનો ઇતિહાસ

મધ્યયુગના ગ્રંથોમાં ઠાકરડાશબ્દ સામાન્ય રીતે ગ્રામ્ય સામંતો માટે વપરાયો છે, જે ઠાકોરશબ્દનો અપભ્રંશ સ્વરૂપ છે.


અધ્યાય ૩ : મુસ્લિમ આક્રમણો અને રાજપૂત પ્રતિકાર (અંદાજે 15–18 પાના)

૩.૧ અલ્લાઉદ્દીન ખીલજીનો સમય

અલ્લાઉદ્દીન ખીલજીના આક્રમણો રાજપૂત ઇતિહાસમાં ટર્નિંગ પોઇન્ટ સાબિત થયા. અનેક રાજપૂત વંશો નષ્ટ થયા અથવા વિસ્થાપિત થયા.

૩.૨ ઝૂક્યા નહીં સ્થળાંતર પસંદ કર્યું

પાલવી ઠાકોરોના પૂર્વજો પૈકી ઘણાએ ઇસ્લામી શાસન સ્વીકારવા કરતા વનવાસ, સ્થળાંતર અને ગરીબી સ્વીકારી.

૩.૩ વીરગતિ અને બલિદાન

કેટલાંક વંશો રણસંગ્રામમાં પૂર્ણ રીતે નષ્ટ થયા તેમનું સ્મરણ પાલવી ઠાકોરોની સામૂહિક સ્મૃતિમાં જીવંત છે.


અધ્યાય ૪ : ઉત્તર ગુજરાતમાં આગમન અને સ્થાપન (અંદાજે 15–18 પાના)

૪.૧ દક્ષિણ રાજસ્થાનથી પાટણ

પાટણ એ રાજપૂત વિસ્થાપિત વંશો માટે મુખ્ય કેન્દ્ર બન્યું. ત્યારબાદ વિસનગર, મહેસાણા, કડી, ચરોતર વિસ્તારોમાં વસવાટ થયો.

૪.૨ જમીન, ગામ અને ઓળખ

જ્યાં વસ્યા ત્યાં પોતાના પૂર્વજોના નામ, ગામ કે વંશ પરથી અટકો વિકસ્યા. આ રીતે પાલવી ઠાકોર સમાજમાં અનેક શાખાઓ ઊભી થઈ.

૪.૩ સરકારી દસ્તાવેજોમાં ઠાકોર

ગુજરાત રાજ્યના જૂના રેકોર્ડોમાં ઠાકોરશબ્દનો વ્યાપક ઉલ્લેખ મળે છે, જે ઐતિહાસિક સત્તાવાર માન્યતા દર્શાવે છે.


અધ્યાય ૫ : બ્રિટિશ યુગ, ગાયકવાડ શાસન અને બળવો (અંદાજે 12–15 પાના)

૫.૧ અંગ્રેજી શાસન સામે અસંતોષ

જમીન કાયદા, કર અને દમનકારી નીતિઓ સામે પાલવી ઠાકોરોએ અસંતોષ વ્યક્ત કર્યો.

૫.૨ બાહરવટિયા અને લોકનાયકો

ઘણા પાલવી ઠાકોર બાહરવટિયા તરીકે ઓળખાયા, પરંતુ સમાજમાં તેઓ ન્યાયના રક્ષક ગણાયા.

૫.૩ 1857નું સ્વાતંત્ર્ય વિપ્લવ

પાલવી ઠાકોર સમાજના વીરોએ 1857ના વિપ્લવમાં ભાગ લીધો આ તેમની રાષ્ટ્રીય ચેતનાનો પુરાવો છે.


અધ્યાય ૬ : સમાજ, સંસ્કૃતિ અને ક્ષત્રિય મૂલ્યો (અંદાજે 10–12 પાના)

૬.૧ ખુમારી અને સ્વાભિમાન

પાલવી ઠાકોરોની સામૂહિક માનસિકતા ખુમારી પર આધારિત છે.

૬.૨ સંસ્કાર, રીતિરિવાજ

ક્ષત્રિય સંસ્કાર, શસ્ત્રપૂજા, કૂળદેવી ભક્તિ સમાજમાં મહત્વ ધરાવે છે.


અધ્યાય ૭ : વિશ્વ ભવાની ધામ અને જય ભવાની ફાઉન્ડેશન (અંદાજે 8–10 પાના)

૭.૧ વિશ્વ ભવાની ધામ

વિશ્વ ભવાની ધામ ક્ષત્રિય સંસ્કૃતિ, ઇતિહાસ અને આધ્યાત્મિકતાનું કેન્દ્ર છે, જ્યાં સમાજના ઇતિહાસને સંરક્ષિત કરવાની દિશામાં પ્રયત્ન થાય છે.

૭.૨ જય ભવાની ફાઉન્ડેશન

જય ભવાની ફાઉન્ડેશન સમાજસેવા, શિક્ષણ, આરોગ્ય અને સાંસ્કૃતિક પુનર્જાગરણ માટે કાર્યરત છે અને પાલવી ઠાકોર સમાજને આધુનિક દિશા આપે છે.


ઉપસંહાર (Conclusion)

પાલવી ઠાકોર સમાજનો ઇતિહાસ સંઘર્ષ, બલિદાન અને સ્વાભિમાનનો ઇતિહાસ છે. આ ગ્રંથ એ ભૂતકાળની ગાથા નહીં, પરંતુ ભવિષ્ય માટેની પ્રેરણા છે.


સંદર્ભ ગ્રંથો (References)

1.   રાસમાલા એ. કે. ફોર્બ્સ

2.   રાજપૂત વંશ ઇતિહાસ

3.   કડી સર્વ સંગ્રહ

4.   ચરોતર સર્વ સંગ્રહ

5.   વિસનગર અને મહેસાણા નો ઇતિહાસ

6.   પાલનપુર રાજ્યનો ઇતિહાસ

7.   ઇડર રાજ્યનો સંક્ષિપ્ત ઇતિહાસ

8.   જૈન હસ્તલિખિત ઇતિહાસ સંગ્રહ

ફૂટનોટ્સ (Footnotes)

¹ “ઠાકરડાશબ્દનો ઉપયોગ મધ્યયુગના ગ્રંથોમાં ગ્રામ્ય રાજપૂત સામંતો માટે થયો છે.
² રાજપૂત સ્થળાંતર વિષયક ઉલ્લેખ જૈન તથા સ્થાનિક ઇતિહાસ ગ્રંથોમાં મળે છે.
³ 1857ના વિપ્લવમાં ગુજરાતના ક્ષત્રિય સમાજની ભૂમિકા ઐતિહાસિક રીતે નોંધાયેલ છે.

 

આ ગ્રંથ હવે શું છે?

આ દસ્તાવેજ હવે માત્ર લેખ નથી, પરંતુ:

·         📘 પૂર્ણ ઇતિહાસગ્રંથ (Book Manuscript)

·         🏛શાસ્ત્રીય ઇતિહાસ + સરળ જનભાષાનો સંતુલિત સંયોજન

·         🧭 ભૂમિકા અધ્યાયો ઉપસંહાર સંદર્ભ ફૂટનોટ્સ સાથે ગોઠવાયેલ

·         🔱 પાલવી ઠાકોર સમાજનો સંઘર્ષ, સ્થળાંતર, શૌર્ય, સંસ્કૃતિ

·         🌺 વિશ્વ ભવાની ધામ અને જય ભવાની ફાઉન્ડેશનનો સ્પષ્ટ, ગૌરવસભર ઉલ્લેખ

અધ્યાય રચના (સારાંશ)

1.   ક્ષત્રિય પદવી અને પાલવી ઠાકોરની ઓળખ

2.   રાજપૂત મૂળ અને વંશીય ઇતિહાસ

3.   મુસ્લિમ આક્રમણો અને રાજપૂત પ્રતિકાર

4.   ઉત્તર ગુજરાતમાં આગમન અને સ્થાપન

5.   બ્રિટિશગાયકવાડ યુગ અને 1857નો વિપ્લવ

6.   સમાજ, સંસ્કૃતિ અને ક્ષત્રિય મૂલ્યો

7.   વિશ્વ ભવાની ધામ અને જય ભવાની ફાઉન્ડેશન

·         ભૂમિકા, ઉપસંહાર, સંદર્ભ અને ફૂટનોટ્સ

ઐતિહાસિક સંમેલન - ક્ષત્રિય ઠાકોર સમાજ

રામ કથા મેદાન, ગાંધીનગરની ધરા એ દિવસે માત્ર ધરા નહોતી, તે ક્ષત્રિય ઠાકોર સમાજના આત્મગૌરવ, એકતા અને અડગ સંકલ્પની સાક્ષી બની હતી. તા. **૨૭-૦૧-૨૦૨૬**ના વહેલી સવારે **૩-૦૦ વાગ્યાથી** જ જાણે ઇતિહાસ જાગ્યો હતો. અંધકાર વચ્ચે હજારો દીવાઓ સમા સમાજના **લાખો યુવાનો, વડીલો અને માતા-બહેનો** સમાજના અભ્યુદય માટે એકસાથે આગળ વધ્યા. આ દૃશ્ય માત્ર જોવાનું નહોતું, પરંતુ અનુભવવાનું હતું—હૃદયને સ્પર્શી જાય એવું.

સમય જાણે થંભી ગયો હતો. દરેક ચહેરા પર ગૌરવ, આંખોમાં આશા અને મનમાં એકજ સંકલ્પ—**સમાજને એક નવી ઊંચાઈએ લઈ જવાનો**. રાજકારણથી ઉપર ઊઠીને, સ્વાર્થથી પર જઈને, સમાજ માટે એક થવાની જે ભાવના એ દિવસે દેખાઈ, તે શબ્દોમાં વર્ણવી શકાય તેવી નથી. ધારાસભ્યો, મંત્રીઓ, વર્તમાન તથા પૂર્વ સાંસદો જ્યારે સમાજની જનતાની સાથે સમાન પંક્તિમાં ઉભા રહ્યા, ત્યારે લોકશાહીની સાચી આત્મા જીવંત થઈ ગઈ.

યુવાનોની હાજરી એ દિવસની સૌથી મોટી શક્તિ હતી. તેમની આંખોમાં ભવિષ્યના સ્વપ્નો હતા અને છાતીમાં સમાજ માટે કંઈક કરી બતાવવાનો જુસ્સો ધબકતો હતો. વડીલોની આંખોમાં અનુભવ અને આશીર્વાદ હતા, તો માતા-બહેનોની હાજરીએ સમાજના સંસ્કાર, સંવેદના અને સંકલ્પને વધુ મજબૂત બનાવ્યા. આ માત્ર ભીડ નહોતી—આ તો જીવંત સમાજ હતો.

આ ઐતિહાસિક ક્ષણે ગાંધીનગર દક્ષિણના માનનીય ધારાસભ્ય **શ્રી અલ્પેશજી ઠાકોર** દ્વારા સમાજના ભવિષ્યની પાયારચના થઈ. શિક્ષણના દીપને પ્રજ્વલિત કરતું **“સરસ્વતી ભવન”**નું શિલાન્યાસ જ્યારે સમાજના નાના દીકરા-દીકરાઓના પવિત્ર હાથે થયું, ત્યારે અનેક આંખોમાં આનંદના અશ્રુ છલકાઈ ગયા. આ દૃશ્ય જાણે કહેતું હતું—“આવતીકાલ હવે સુરક્ષિત હાથોમાં છે.”

એ ક્ષણ માત્ર શિલાન્યાસની નહોતી, પરંતુ આશાની હતી. પેઢી દર પેઢી સંઘર્ષ કરનાર સમાજ આજે શિક્ષણને પોતાની સૌથી મોટી પૂંજી માનીને આગળ વધી રહ્યો છે—આ વાતે દરેક હૃદય ગૌરવથી ભરાઈ ગયું. સરસ્વતી ભવન માત્ર ઈંટ-પથ્થરનું બાંધકામ નહીં, પરંતુ સમાજના સપનાઓનું મંદિર બનશે—એવો અડગ વિશ્વાસ એ દિવસે જન્મ્યો.

“અભ્યુદય” કાર્યક્રમે સમાજને અરીસો બતાવ્યો—કે આપણે એક થઈએ તો અશક્ય કંઈ નથી. એકતા, શિસ્ત અને સંઘઠનની શક્તિએ સાબિત કરી દીધું કે ક્ષત્રિય ઠાકોર સમાજ હવે માત્ર ઇતિહાસમાં જીવતો નથી, પરંતુ ભવિષ્ય ઘડવા તૈયાર છે. આ સંમેલને આત્મવિશ્વાસની નવી ચેતના જગાવી, અને દરેક વ્યક્તિના હૃદયમાં જવાબદારીનું બીજ વાવી ગયું.

અંતે, રામ કથા મેદાન પર ઉજવાયેલો આ દિવસ માત્ર કેલેન્ડરની તારીખ નહોતો—તે એક સંવેદના હતી, એક સંકલ્પ હતો, એક ગૌરવસભર ઇતિહાસ હતો. સુવર્ણાક્ષરે લખાય એવો આ દિવસ ક્ષત્રિય ઠાકોર સમાજના હૃદયમાં સદાય જીવંત રહેશે, અને આવનારી પેઢીઓને કહેશે—**“જ્યારે સમાજ જાગે, ત્યારે ઇતિહાસ જન્મે.”**  લેખક - ભવાનસિંહ ઠાકુર (રભાતર પરમાર), તા. ૨૭-૦૧-૨૦૨૬

દેસાઈ અટક નો ઈતિહાસ

         જય માતાજી તમામ સમાજ બંધુઓ ને. મિત્રો, ક્ષત્રિય સમાજની વિવિધ અટકો,પેટા અટકો અને પોતાના બાપદાદાના નામ ઉપરથી અટકો, પોતાના મૂળ ગામ ઉપરથી પડેલી અટકો,તેમજ મુસ્લિમ અને અંગ્રેજ શાસન સમયમાં એ સમયના સત્તાધીશોએ આપેલી પદવીઓ, માન અને મોભાઓ ઉપરથી પડેલી અટકો અંગે અવાર નવાર આપણે સૌ ચર્ચાઓ કરીએ છીએ.આવી અટકો, સમસ્ત ક્ષત્રિય સમાજ તેમજ આ સિવાય અન્ય સમાજોમાં પણ આવી અટકો કે પદવી યા મોભાવાચક અટકો એટલે કે સરનેમ હાલમાં ઘણા પ્રમાણમાં જોવા મળે છે. ઠાકોર,રજપૂત,દરબાર તેમજ અન્ય સમાજોમાં પણ પોતાના બાપદાદાના ના નામ ઉપરથી, પોતાના મૂળ ગામ ઉપરથી પણ અટકો જોવા મળે છે. દા. ત. મારી પોતાની જ વાત કરું તો અમારા પરમાર વંશની એક શાખા અમારા પૂર્વજ યા પરદાદા કે જેઓનું નામ રાભાજી પરમાર યા રભાભા હતું. જેઓના નામ ઉપરથી આજે પણ અમારી શાખના પરમારો રભાતર પરમાર તરીકે ઓળખાય છે. આ શાખના પરમારો ઉત્તર ગુજરાતના બનાસકાંઠા તેમજ પાટણ અને મહેસાણા જિલ્લામાં વસે છે.

         એજ રીતે કોઈ ડેર ગામના મૂળ વતની હોય તો ડેરિયા ઠાકોર કે ડેરિયા દરબાર તરીકે ઓળખાય છે. આવી જ રીતે મૂળ ચુવાળ પંથકમાંથી ગયેલા અને સૌરાષ્ટ્ર કે સુરેન્દ્રનગર બાજુ ગયેલા ઘણા સમાજો પોતાના મૂળ ગામની અટકો ધારણ કરે છે. દા. ત. દેત્રોજ ગામેથી સૌરાષ્ટ્ર બાજુ ગયેલા સમાજો પોતાની અટક દેત્રોજા ધારણ કરી છે. ઉપરાંત વર્ષો પહેલા પાટણ વિસ્તાર બાજુથી સ્થળાંતર કરીને મધ્ય ગુજરાત બાજુ વસવાટ કરતા ક્ષત્રિયો કે રજપુત ઠાકોર સમાજ ક્યાંય પાટણવાળા કે બારીયા તરીકે પોતાની અટક ધારણ કરી છે. આવી જ રીતે વાંસદીયા, વદોડીયા વિગેરે ગામ અટકો પણ જોવા મળે છે.
આવી જ રીતે ક્ષત્રિય રજપૂત સમાજમાં "દેસાઈ" અટક પણ જોવા મળે છે. આ અટક વિશે આપણે વિગતવાર જોઈએ તો દેસાઈ અટક વાળા ક્ષત્રિય રજપૂત સમાજના જે જે પરિવારો દેસાઈ અટક ધારણ કરી છે એવા પરિવારો મુખ્યતઃ દક્ષિણ ગુજરાત બાજુના વિસ્તારમાં જોવા મળે છે.
###
દેસાઈ અટક નો ઈતિહાસ


  દેસાઈ અટક એ માનદ રજવાડી અને આંતર રાષ્ટ્રીય અટક છે,
       દેસાઈ એટલે દેશના રક્ષણ માટે અને મહેસુલ વસુલ કરવાના બદલા તરીકે રાજ્યતરફથી જમીન ભોગવનાર માણસ. જમીનદાર કે જાગીરદાર પણ કહી શકાય
        દેશ અને પરગણાની જમીનની પેદાશ ખાઈને રાજ્યમાં આવતા લુટારા અને ફીતુરીઓથી વતનદાર અને રાજ્યની કરેલી સેવા બદલ મળેલી ઇનામી જમીનનો માલિક એટલે દેસાઈ. મોગલ સમયમાં અકબરના શાશનકાળ દરમ્યાન તોડરમલ મહેસુલી અમલદાર તરીકે નિમાતા તેમણે જમીનની માપણી, જમીનનું વર્ગીકરણ, સરકારનો અને મહેસુલી અધિકારીઓની નિમણુક કરી રજાઓ અને પ્રજાઓ વચ્ચે સમાધાનો થયા અને સ્થાનિક માણસોને મહેસુલ ઉઘરાવવાની જવાબદારી સોપવામાં આવી હતી. બ્રિટીશકાળમાં પણ આ પ્રથા ચાલુ રહી પણ બ્રિટીશરો જેમની પાસે વધારે જમીન હોય, પ્રભાવશાળી હોય, શારીરિક, માનસિક અને આર્થિક રીતે મજબુત હોય અને ઉચ્ચ જ્ઞાતિના હોય તેને આ જવાબદારી સોપતા અને તેને દેસાઈની “ પદવી ” આપતા. આ દેસાઈ પ્રજા પાસેથી મહેસુલ ઉઘરાવીને સરકારને જમા કરાવતા અને પ્રજા વચ્ચે કડીરૂપ હતા. એટલે એવું કહી શકાય કે દેસાઈ અટક એ બ્રિટીશરો એ આપેલી ધંધાકીય અટક છે. દેસાઈ ગીરી દેસાઈનો ધંધો કે દેસાઈનું પદ અને સમાજમાં રહેલી પ્રતિષ્ટિત અને પ્રભાવશાળી વ્યક્તિને મળતું આ દેસાઈ ગીરી કરનારને દેસાઈ વટુ પણ આપવામાં આવતું એટલે કે દેસાઈગીરીની રુએ સરકારમાંથી આપવામાં આવતું લવાજમ, આપણા વડવાઓને અંગ્રજો દ્વારા આપવામાં આવેલો એક ઇકબાલ એટલે દેસાઈ
      દેસાઈ અટક હાલમાં કણબી, બ્રામણ, દરબાર, નાગર, અને વાણિયામાં જોવા મળે છે. તેમજ રબારી અને ભરવાડમાં પણ માનવાચક તરીકે આ શબ્દ વપરાય છે.
     સમયાંતરે અમુક કારણોસર આ દેસાઈઓ એ સ્થળાંતર કર્યું જેમાં હાલ ગુજરાત, મહારાષ્ટ્ર, અને દેશના અમુક રાજ્યોમાં અને વિશ્વના કેટલાક દેશોમાં પણ દેસાઈ અટક જોવા મળે છે.

ઠાકોર યા ઠાકુર સંદર્ભ


ઠાકોર યા ઠાકુર સંદર્ભ 

કહેવાય છે કે ભારત દેશમાં એકતામાં વિવિધતા અને વિવિધાતામાં એકતા જોવા મળે છે. આ સર્વથા સનાતન સત્ય છે. સાંસ્ક્રુતિક એક્તાથી આખો દેશ અકજુથ છે. જન્મથી લઈને મૃત્યુપર્યાન્ત સંસ્કારોમાં પણ આશ્ચર્યજનક સમાનતા જોવા મળે છે. એજ રીતે દૈનિક જીવન, રહેણી કરણી, અને વ્યવહારોમાં પણ સમાનતા જોવા મળે છે. આ છે ભારતની સંસ્કૃતિ. સૌથી અગત્યની સમાનતા જોવા જઈએ તો ગુજરાત અને રાજસ્થાન તો એક બીજા સાથે મળી ગયા હોય એવી સંસ્કૃતિ છે. એમાય ખાસ કરીને ઉત્તર ગુજરાત અને રાજસ્થાન તો તમામ દ્રષ્ટિએ એકબીજાની સમાનતાની નજીક છે. પહેરવેશ, બોલી વિગેરે માં સમાનતા જોવા મળે છે. આમ રાજસ્થાન અને ગુજરાતની સંસ્કૃતિ તો પ્રાયઃ એક જ છે. રાજસ્થાન અને ગુજરાતની ઐતિહાસિક, સાંસ્ક્રુતિક અને ભૌગોલિક તેમજ રાજકીય વિવરણ અંગ્રેજ ઈતિહાસકાર એલેકઝાંડર કિનલોક ફાર્બસ ને પોતાના ગુજરાત અને રાજસ્થાનન પુસ્તકોમાં કરેલું જોવા મળે છે. અટકો અને જાતિવાચક સમૂહો અને પેટા સમૂહો ની પણ ગુજરાતમાં એક આગવી ઓળખ છે. બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિયા, વૈશ્ય અને સેવક એમ ચાર વરણોમાં વિભાજિત હિન્દુ સમાજમાં અનેક અટકો અને પેટા અટકો તેમજ સમૂહો અને પેટા સમૂહો છે. અને એમાય પણ દરેક વર્ણ ના પોતાના અનેક ગોળ પણ અસ્તિત્વમાં આવેલા છે. અને એ ગોળ પ્રમાણે પોતાના સામાજિક દરજ્જાઓ મુજબ વ્યવહારો કરવામાં આવતા હોય છે.
 આજે આપણે ક્ષત્રિય સમાજ અને એના વાડાઓ – વિભાજનો , અટકો , પેટા અટકો વિષે ચર્ચા કરીયે તો મૂળ લગભગ છઠ્ઠા સાતમાં અમલમાં આવેલા ૩૬ કુળ માં જે જે શાખાના ક્ષત્રિયો અને વર્ગો હતા એનામાં અનેક ગણો વધારો થયેલો જોવા મળે છે. આજે એકલા ગુજરાતમાં જ ક્ષત્રિય સમાજ ૧૧૦ કે એના કરતાં વધુ અટકો અને પેટા અટકોમાં વિસ્તારીત થઈ ગયો છે. મૂળ ક્ષત્રિય શબ્દમાથી આજે રજપૂત , ઠાકોર, દરબાર, વિગેરે જેવા સમૂહો અસ્તિત્વમાં આવ્યા છે. ક્ષત્રિય સમૂહોના આ વર્ગો કોઈક ને કોઈક રીતે એક બીજા સાથે સંકળાયેલા છે. ક્યાક સામાજિક રીતે તો ક્યાક લગ્ન વ્યવહારો થકી. ક્ષત્રિયો વિષે અનેક ઈતિહાસકારોએ ઐતિહાસિક સંદર્ભો થકી પોતાના અભિપ્રાયો અને મંતવ્યો દ્વારા વિસ્તૃત લખાણો પ્રસ્તુત કરવામાં આવેલા છે. એ બાબતે આપણે ઊંડા ઉતરતા નથી. પરંતુ આજે આપણે “ ઠાકોર “ શબ્દ વિષે થોડી ચર્ચા કરીશું. ખાસ કરીને “ ઠાકોર “ શબ્દ ગુજરાત અને એમાય ખાસ કરીને ગુજરાતની ઉત્તર બાજુ એ વધુ પ્રચલિત છે. ઠાકોર શબ્દ થકી ગુજરાતમાં એક સમાજ અસ્તિત્વમાં આવેલો હોય એવું જણાય છે. ઠાકોર એ કોઈ સમાજ નથી પરંતુ ગામધણી કે કોઈ રાજ્યના વડા માટે ઉપયોગમાં લેવામાં આવતો હતો. આજે મોટે ભાગે ઉત્તર ગુજરાત ના વિસ્તારો અને ખાસ કરીને બૃહદ મહેસાણા જીલ્લામાં ઠાકોર અટક સૌથી વધારે પ્રમાણમાં પ્રચલિત છે. આ વિસ્તારના ઠાકોરો પોતાની મૂળ શાખ લખવાને બદલે હવે ફક્ત ઠાકોર અટક અને પેટા જાતિ બંને એકજ લખાવે છે. ઠાકોર અટક લખાવાનું ક્યારથી અમલમાં આવ્યું એમાં ઘણા મતમતાંતરો છે. વહીવંચા બારોટ અનેક લખાણો માં ઠાકોર શબ્દ નો ઉલ્લેખ જોવા મળે છે. અંગ્રેજો શાસનકાળ દરમ્યાન અને રાજાવીઓને ઠાકોર સાહેબ કે ઠાકોર તરીકેના દરજ્જા આપવામાં આવેલા છે. એક કથન મુજબ ભગવાન શ્રી ક્રુષ્ણ ને પણ ઠાકોર શબ્દથી  નવાજમાં આવેલા છે. આમ જોવા જઈએ તો ઠાકોર શબ્દ એ કોઈ જાતિ સાથે સંકળાયેલો નથી પરંતુ એક પદવી કે ઉપાધિ છે. માણવાચક શબ્દ છે, મોભો છે, અને આમ આ શબ્દ વજનદાર અને પ્રભાવ પાડે એવો છે. પદવી કે મોભા સાથે સંકળાયેલો આ શબ્દની ઉત્પતિ બાબતે ચર્ચા કરીએ તો મૂળ ઠાકોર શબ્દ, હિન્દી શબ્દ “ ઠાકુર” ઉપરથી ઉતરી આવ્યો છે. ઘણા બધા વિદ્વાનો એ ઠાકુર શબ્દ માટે  સંસ્કૃત્ત શબ્દ “ઠકકુર” ની કલ્પના કરી છે. “ ઠાકુર “ શબ્દ કોઈ પ્રદેશના અધિપતિ, નાયક, સરદાર, જમીનદાર, ગામના ધણી, સ્વામી, ઈશવાર, પરમેશ્વર,ભગવાન વિગેરે અનેક અર્થોમાં વ્યવહૃત થાય છે.(તુલસીદાસ અને જાયસીએ પણ અનેકવાર ઠાકુર શબ્દનો પોતાના પદોમાં ઉપયોગ કરેલો છે. )  તુર્કી ભાષાના તેગિન” શબ્દ યુપરથી ઉતરી આવ્યો છે. જેનો અર્થ થાય છે, સ્વામી યા માલિક. મહાન ઈતિહાસકાર ડો સુનીત કુમાર ચાટુર્જી “ઠાકુર” શબ્દ ને “ તેગિન” શબ્દમાથી વ્યુપ્ત થયેલો માને છે. ભાષા વિજ્ઞાનના અધ્યેયતા આ વાતને ભલી ભાતી માને છે કે શબ્દોના ગ્રંથોમાં જેવી રીતે ઉત્કર્ષ થાય છે એમ અપકર્ષ પણ થતું હોય છે. ઈશ્વર યા સ્વામી ના અર્થમાં પ્રયુક્ત ઠાકુર” શબ્દ બંગાળના પરિપેક્ષ્યમાં જોઈએ તો ત્યાં “ રસોઈયા” માટે પ્રયોજવામાં આવે છે. રાજસ્થાન બાજુ “ નાયી” જાતિના લોકો પણ “ઠાકુર” યા “ ઠાકોર” શબ્દનો ઉપયોગ કરે છે. **(મરુભારતી , એપ્રિલ 1960, વર્ષ 8 , અંક 1, પુષ્ટ-132 )

 “ ઠાકુર” શબ્દ ને ડો. સુનીત કુમાર ચાટુર્જી કહે છે કે,  તુર્કી ભાષા ના “ તેગિન “ શબ્દ ઉપરથી ઉત્પન્ન થયેલો માને છે પરંતુ ઠાકુર શબ્દ તેગિન ઉપરથી ક્યારે અને કેવી રીતે બન્યો અને ભારતના પશ્ચિમ ભાગમાંથી પૂર્વ ભાગ બાજુ કેવી રીતે ફેલાઈ ગયો, એ વિષે કેમ કોઈએ કેમ વિચાર્યું પણ નથી ? ઠાકુર શબ્દ તુલસીદાસ અને અને જાયસી જેવા વિદ્વાનોના સમય પહેલાં પણ અધિક પ્રાચીન છે. અને દસમી સદી યા સંભવતઃ તેનાથી પણ પૂર્વેના  કેટલાક શિલાલેખોમાં ઠાકુર ઉલ્લેખ મળી શકે છે. તેમજ અનેક ક્ષત્રિયેતર જાતિઓ પણ છે. કુવલય માળા  કથા ( રચનાકાળ-૭૭૮ ઇ.સ. ) માં એક જીર્ણ ઠક્કુર(ઠાકુર)  નું રોચક વર્ણન છે. આ કથાના વર્ણન મુજબ તેનો પુત્ર એટલો સ્વમાની હતો કે વાત વાતમાં નાની નાની વાતોમાં પણ તલવાર ઉપાડતો હતો. હરિભદ્ર સૂરી ( સન. ૭૦૦-૭૦૧ ) એ પણ “ સમરાઈન “ વાર્તામાં ઠકકુર શબ્દ નો પ્રયોગ કરેલો છે. આથી એતો પ્રમાણિત થાય છે કે આઠમી સદીમાં ઠકકુર ( ઠાકુર) શબ્દનો પ્રયાપ્ત પ્રચાર થયેલો છે. આમ કહી શકાય કે ઠકકુર વિદેશી નથી પણ ભારતીય છે.  ( ડો. દશરથ શર્મા – મરુભારતી 1960 )  

 ગુજરાતમાં વપરાતો ઠાકોર શબ્દ “ ઠાકુર “ શબ્દ ઉપરથી ઉતરી આવ્યો છે. ઠાકુર ઉપરથી ઠાકોર થયું અને ઠાકોર નું અપભ્રંશ ઠાકરડા પણ થયું છે. ગુજરાત સરકારના ૧૯૭૪ માં રચાયેલા બક્ષિપંચ ના અહેવાલમાં આર્થિક રીતે પછાત રહી ગયેલા સમાજ કે વર્ગ સમૂહોને સરકારી યોજનાઓ અને નોકરીઓમાં લાભ આપવા અને સમાન હક્કો મળી રહે તેમજ સમાજિક દરજ્જો પણ જલવાઈ રહે એ માટે ૧૯૭૮ ના ગુજરાત સરકારના સમાજ કલ્યાણ વિભાગના ઠરાવથી લાભાન્વિત કરવામાં આવેલ છે. એ જ રીતે ભારત સરકારે પણ લાભો આપવા માટે સમસ્ત ઠાકોર સમાજને ઓબીસી વર્ગમાં સમાવેશ કરેલો છે. જે વર્ગોએ ઓબીસી નો લાભ નથી લીધો એ વર્ગોને સરકારી યોજનાઓથી વંચિત રહેવું પડે છે. પૂર્વે પોતાની ક્ષત્રિય શાખ લખાવતા હતા આજે મોટે ભાગે ઠાકોર અટક લખાવતો ક્ષત્રિય સમૂહ વર્ગ ઉત્તર ગુજરાત બાજુ વધુ જોવા મળે છે. ઐતિહાસિક કથનો મુજબ પોતાના પૂર્વજોના મોભા અને પદવી ને આધીન રહીને પોતાના બાપ દાદાઓની પદવી કે મોભાને વળગી રહીને પોતાની ઓળખ કે અટક “ ઠાકોર” તરીકે આપે છે. ભગવાન શ્રી ક્રુષ્ણ માટે પણ ઠાકોર શબ્દ વપરાય છે, “ ડાકોર નો ઠાકોર “ ક્યાક ઠાકોર નું અપભ્રંશ ઠાકર પણ થયું છે અને કાળિયો ઠાકર એમ પણ પ્રયોજન થાય છે.  વર્તમાનમાં આ સમૂહોના ઘણા વર્ગો રજપૂત અને દરબાર તરીકે પણ પોતાને ઓળખાવે છે. આમ જે પણ કારણ હોય શકે, પરંતુ સ્વામાની અને લડાયક એવી આ પ્રજા પોતાને ઠાકોર તરીકે ઓળખાવામાં ગર્વ અનુભવે છે. મોટે ભાગે હવે ઠાકોર શબ્દ જાતિવાચક થયેલો જોવા મળે છે. સંભવતઃ આગલા ૨૫ વર્ષ પછી કોઈપણ ક્ષત્રિય ની ઓળખાણ ફક્ત ઠાકોર શબ્દ થકી જ રહેશે. એનું કારણ એ છે કે હવે તમામ સમાજો પોતાની ઓળખાણ, પરમાર, સોલંકી, ચૌહાણ, વાઘેલા, મહિડા, ડાભી, મકવાણા,જાદવ, વિગેરે થી આપે છે. બીજી રીતે એમ પણ કહી શકાય કે ઠાકોર શબ્દનો જેટલો વધુ વિસ્તાર થશે એમ સમાજનો વિસ્તાર પણ થશે અને સમાજ સંગઠિત પણ થશે. જય હો.
સંદર્ભ : સાંસ્ક્રુતિક ગુજરાત, અનુવાદિત લેખક : ગોપાલ નારાયણ બહુરા (૧૯૮૩)
ભવાનસિંહ ઠાકુર. શ્રાવણ વદ- આઠમ (૮) સંવત -૨૦૭૫, તા. ૨૪-૦૮-૨૦૧૯,

જન્માષ્ટમી ની શુભ કામનાઓ. જય શ્રી ક્રુષ્ણ .

ભગવાન શ્રી ક્રુષ્ણ ગીતાના ૧૩ માં શ્લોકમાં કહે છે કે,

चातुर्वर्ण्य मया सुष्ठम गुणकर्मविभागश: ।
तस्य कर्तारमपि मां विध्दियकर्तारमव्ययम ॥

સારાંશ : - ભૌતિક પ્રકૃતિના ત્રણ ગુણો તથા તેમની સાથે સંકળાયેલા કર્માનુસાર માનવ-સમાજના ચાર વર્ણોની રચના મે કરી છે. જો કે હું આ વ્યવસ્થાનો સ્ષ્ટા છુ, તેમ છતાં અધિકારી હોવાથી હું અકર્તા છુ.
ભગવાન દરેક વસ્તુના રચઈતા છે. દરેક વસ્તુ તેમનામાથી જ ઉદભવે છે અને દરેકનું તેમના દ્વારા પાલન થાય છે અને પ્રલય પછી દરેક વસ્તુ તેમની અંદર લય પામે છે. તેઓ જ સમાજ- વ્યવસ્થાના ચાર વર્ણોના સર્જક છે. જેમાં સરવા પ્રથમ બુદ્ધિમાન વર્ગ આવે છે જે સત્વગુણ પ્રધાન હોવાથી પારિભાષિક રીતે બ્રાહ્મણ કહેવાય છે. બીજો વર્ગ શાસનકર્તાઓનો હોવાથી ક્ષત્રિય કહેવાય છે. વૈશ્ય વર્ગ રજોગુણ અને તમોગુણના મિશ્રગુણમાં સ્થિત હોય છે. જ્યારે શુદ્રો અર્થાત શ્રમિક વર્ગના લોકો ભૌતિક પ્રકૃતિના તમોગુણમાં રહેલા હોય છે. મનુષ્ય સમાજના આ ચાર વરગોનું સર્જન કરવા છતાં ભગવાન શ્રી ક્રુષ્ણ આમાંના કોઈપણ વર્ગમાં કે વિભાગમાં નથી. ભગવાને ચાર વર્ણોની રચના એટલા માટે કરી છે કે મનુષ્ય ને પશુ કક્ષામાંથી ઉન્નત કક્ષામાં લઈ જઇ શકાય. દરેક ને પોતાના કર્મો પ્રમાણે અસ્થાયી રીતે વિભાજિત કરી વર્ણોની રચના ભગવાને કરેલી છે. જેથી કોઈપણ મનુષ્ય પોતાની રીતે કર્મ કરીને મહાન બની શકે. જો બ્રાહ્મણ હોવા છતાં પણ તેનામાં સત્વગુણ ના હોય તો એ બ્રાહ્મણ ના કરી શકાય એજ રીતે જો કોઈ ક્ષત્રિય હોય અને તેનામાં અન્ય સમાજો પ્રતે લાગણી કે માન સંમાનની ભાવના ના હીય કે બીજાનું રક્ષ્ણ કરવાના ગુણો ના હોય તો એ ક્ષત્રિય કહેવાને લાયક નથી.
મિત્રો આજે આપણે સૌ ક્ષત્રિય હોવાની વાત કરતાં હોઈએ છીએ, ચર્ચા કરીએ છીએ ત્યારે આપણે એ બાબતે પણ વિચારવું જોઈએ કે આપણામાં ક્ષત્રિય તરીકેના કેટલા ગુણ છે અને અને એ ગુણો નો આપણે કેટલો ઉપયોગ કરીએ છીએ ? આપણે આપણાં કર્મને ભૂલી ગયા છીએ. આપણે જેટલા શિક્ષિત થતાં જઈએ છીએ તેટલા જ આપણાં મૂળ કર્મો અને સિદ્ધાંતો થી દૂર થતાં જઈએ છીએ. આપણે ફકત આપણું જ વિચારતા થઈ ગયા છીએ. અન્યોનું અપમાન કરવું કે તેને હડધૂત કરવું એ એક સાચા ક્ષત્રિયની કર્મ નથી. આપણે અનેક વાડાઓમાં વિભાજિત થતાં જઈએ છીએ. એનું કારણ એ છે કે આપણે આપણાં મૂળભૂત સિધ્ધાંતોને બાજુ પર કરી દીધા છે. ભગવાન શ્રી ક્રુષ્ણ એ ગીતામાં કહેલાં સિન્ધાંતોને ભૂલી ગયા છીએ. ભગાવને પોતાના માટે ક્ષતિય , બ્રાહ્મણ , વૈશ્ય કે શુદ્દ્ર છું એવું ક્યારેય કહયું નથી, એ તો બધા જ વર્ણોના અભિયાનતા છે. ક્ષત્રિય પણ છે, બ્રાહ્મણ પણ છે અને વૈશ્ય તેમજ શુદ્ર પણ પોતે જ છે. આપણે આપણાં કાર્યો કરવામાથી પાછા હઠી જતાં હોય એવું થઈ રહ્યું છે. આપણે ક્ષત્રિય તરીકે પોતાને માનતા હોઈએ ત્યારે આપણે પોતે એક રક્ષકની ભૂમિકા અદા કરવી જરૂરી છે. આજે સમાજમાં અનેક ભાગલાઓ પડેલા છે, સમાજ કુરિવાજો અને ખોટા ખર્ચા માઠી બહાર આવી શક્યો નથી. દીકરીઓને પૂરતા હક્ક આપી શકતા નથી, દીકરી વિધવા થાય તો પુનઃ લગ્ન જેવા મધ્યયુગના રિવાજમાથી મુક્ત થઈ શકતા નથી, દારૂ અને વ્યસનો તેમજ જુગાર જેવા અધમ કૃત્યો ની જકડમાથી છૂટી શક્યા નથી, ભાઈ ભાઈ વચ્ચે અને પરિવાર પરિવાર વચ્ચેના ઝ્ગડાઓ વધતાં જાય છે, માતા પિતાની આજ્ઞાને અનુસરવાનું બંધ થતું જાય છે, આવા અને દુર્ગુણો થી આપણે ઘેરાઈ ગયા છીએ. આવા બધા દૂષણો ને મહાત કરવા એ પણ ક્ષત્રિય ધર્મ નો ઉદ્દેશ્ય જ છે. કોઈપણ સમાજ કે સંગઠન ત્યારે જ એક અને મજબૂત થઈ શકે છે, જ્યારે એ સમાજમાં સામાજીક વાડાઓ ના હોય, ઊંચનીચના બંધનો ના હોય, દીકરા - દીકરીઓને શિક્ષણ નો સરખો ભાગ હોય, સમાજ એકતા માટે ગોત્ર ભેદ કે જાતિ ભેદ ના હોય. આ બધા ભેદભાવો ને દૂર કરવા એ પણ ક્ષત્રિય ધર્મ નો જ સિંદ્ધાંત છે. એનું ઉદાહરણ ભગવાન શ્રીક્રુષ્ણ પોતે જ છે.

મિત્રો આજે આપણે બધા ભગવાન શ્રી કૃષણ ની જન્મ તિથિની ઉજવણી કરીએ છીએ ત્યારે અને એક બીજાને શુભેચ્છા સંદેશાઓની આપલે કરીએ છીએ ત્યારે ભગવાને ગીતમાં જે જે કહ્યું છે એ પ્રમાણે વર્તન કરીએ, ઊંચનીચના ભેદભાવોને દૂર કરીએ, સમાજની મહિલાઓને સરખા અધિકારો આપીએ, કુરિવાજો ડૂયર કરવા આગળ આવીએ અને સમાજ પૂર્ણ રીતે શિક્ષિત બને અને સમાજના છેવાડાના વ્યકતીને સામાજિક પ્રક્રિયાનો લાભ મળે એવા કર્યો માટે આગળ આવીશું તો જન્માષ્ટના તહેવારની ઉજવણી કરીએ છીએ એ સાર્થક ગણાશે. જન્માષ્ટમી ની શુભ કામનાઓ. જય શ્રી ક્રુષ્ણ .

#### ભવાનસિંહ ઠાકુર #### ૯૪૨૭૬૩૨૨૪